Çoğu insan kalbinde sıkışma, çarpıntı hissettiğinde kendisinde bir kalp hastalığı olduğu düşüncesiyle hastanelere başvurmaktadır. Oysa gerçekte bu kişilerin önemli bir kısmında şikayetlerin nedeni psikolojik kökenlidir. Ancak hastalar genellikle bu durumun farkında değildirler. Çoğu kez doktor doktor dolaşır, kendilerinde bir kalp hastalığı olmadığı uzman hekimler tarafından söylenmesine rağmen tatmin olmazlar.

Günlük yaşantımızda stres oluşturan bir çok olaylar yaşarız. Sevinç, korku, endişe, hüzün gibi duyguların yaşanması sırasında kalbimizde çarpıntı, ağrı, sıkışma şikayetleri olur. Durup dururken meydana gelen bu şikayetler çoğunlukla kişiye bir panik hali yaşatır. Kalbim duracak, kalp krizi geçireceğim, ölüyorum, boğuluyorum gibi kişiye korku ve panik yaşatan düşünceler oluşur. Kişi bunların bu durumlarla ilişkili olduğunu bilmediğinden büyük bir korku ile doktorlara hatta hastanelerin acil servislerine başvurur. Ancak yapılan muayene ve incelemeler sonucu kalp ile ilgili bir organik hastalık tespit edilemez. Hastaya önemli bir şeyi olmadığı söylenerek evine yollanır.

Hasta kendi yaşadığı şikayetlerin verdiği rahatsızlığı bildiğinden doktorun yaptığı bir şeyin yok açıklamalarını tatmin edici bulmaz. Bu açıklama kişide yaşamış olduğu sıkıntının anlaşılamadığı, doktorun ona teşhis koyamadığı düşüncesini doğurur. Hasta bu düşünceden hareketle kendisine doğru teşhis koyacak, derdine derman olacak yeni tedavi arayışlarına devam eder.

Bazı insanlar şikayetlerinin psikolojik ya da ruhsal olduğu açıklamasını ciddiye alınmadıkları ya da bu şikayetleri uydurdukları şeklinde anlarlar. Oysa hastalığın psikolojik olması demek şikayetlerine neden olan durumun kalp ya da her hangi bir organ hastalığından değil; ruhsal kökenli olması demektir. Hasta gerçekten bu şikayetleri şiddetli derecede hissetmekte ve büyük bir panik yaşamaktadır. Bu nedenle yapılan tetkiklerin ve muayenelerin sonucunun normal olduğu açıklaması hastada anlaşılmadığı duygusu yaratacaktır.

Genellikle aniden kalpte bir ağrı hissi, çarpıntı, nefes daralması, ateş basması, uyuşma, boğulacakmış gibi olma, kontrolünü kaybetme ya da delirme korkusu, ölüm korkusu gibi kişiyi rahatsız eden belirtilerle başlar. Bu belirtiler birkaç saniye ile 5-10 dakika kadar sürer ve azalarak geçer. Beklenmedik bir anda gelebilecek yeni ataklar hastayı tehdit eder, sosyal ve mesleki işlevselliğini bozar. Bu hastalarda yapılan tetkik ve muayeneler sonucunda herhangi bir organ hastalığı görülmez. Bu hastalar genellikle genç kişilerdir ancak yaşlılarda da olabilir. Hastalanacak korkusuyla tek başına kalamaz, seyahat etmekten kaçınır, işini yapmakta ciddi sorunlar yaşar. Yanlarında biri olduğunda onu güvence olarak görüp kendilerini güvende hissederler.