Anoreksiya
Anoreksiya Nevroza
bireyin olağan sayılan en az vücut ağırlığına sahip olmayı
reddetmesi, kilo almaktan aşırı korkması ve vücut biçimini ya
da boyutunu algılamada belirgin bozukluk sergilemesidir.
Ayrıca bu bozukluğu olan kadınlarda adetten kesilme (amenore)
bulunur.
Bu bozukluğa sahip bireyler
normal vücut ağırlığının altında ağırlığa sahiptirler.
Ergenlik döneminde yaşıtlarının gerisinde kalabilirler.
Nasıl gelişir?
Çoğu kez alınan
gıda miktarı azaltılır. Bireyler kilo aldırıcı olarak
nitelendirdikleri yiyecekleri diyetlerinden çıkarırlar. Buna
ek olarak kusma, ishal yapıcı ilaçlar veya yoğun eğzersiz
yaparak kilo verme yoluna giderler. Ama bir türlü verilen
kilolar kişiyi tatmin etmez; bireyin vücut ağırlığının ve
biçiminin değerlendirilmesi ve öneminde çarpıtılma vardır.
Kendilerini devamlı şişman hissederler, ısrarlı olarak
vücutlarının çeşitli bölümlerini ölçerler, sık sık
tartılırlar. Kilo verme büyük başarı ve mutluluk olarak
hissedilirken, kilo alınması başarısızlık ve stres kaynağıdır.
Anoreksiyalı
bireylerin kilo yitimi nedeniyle aşırı zaafiyet içinde
kalmaları dışında doktora gelmeleri nadirdir. Çoğunlukla
yakınları tarafından getirilirler.
Nasıl sonlanır?
Başlangıç yaşı
ortalama 17’dir. Bu bozukluk kadınlarda nadiren 40 yaşın
üzerinde başlar. Hastalığın başlangıcı çoğunlukla stres verici
bir olayla ilişkilidir. Bazı vakalar bir atak geçirdikten
sonra iyileşebileceği gibi hastalık kronikleşebilir ve yıkıcı
bir hal alabilir. Aç kalma, elektrolit dengesizlği, intihar
nedeniyle %10 oranında ölüm görülebilir.
Laboratuar Bulguları
Nelerdir?
Kan biyokimyası
normal olabilirse de aşırı aç kalmaya ve bazı ishal yapıcı
maddelerin kullanılması sebebiyle kansızlık, elektrolit denge
bozuklukları, troid hormon bozuklukları, kadınlık ve erkeklik
hormonlarında bozukluklar görülebilir.
Tedavisi mümkün müdür?
Tedavi çok zordur
ve çoğunlukla hastaneye yatırılmayı gerektirir. Tedavi sadece
bireyi değil, aileyi de kapsamalıdır. Psikoterapi ilk aşamada
kullanılır. İlaç tedavisi olarak antidepresif, antipsikotik,
antihistaminikler kullanılabilir. Ayrıca yukarıda belirtilen
laboratuar bozuklukları için sıvı da verilmelidir.